Een nieuwe start!!!

Een mooie titel voor alweer mijn derde column in de Ringsports extra...Nadat de deuren op 26 april van de verbouwde sportschool weer open zijn gegaan werden we getrakteerd op alle kinderziektes wat zo'n verbouwing met zich meebrengt: Te weinig afzuiging, geen koud water douche naast de sauna, ditenmetdat en zusenmezo... Allemaal dingen die in de laatste weken alweer verholpen zijn door de heren aannemers en met name door mijn vader (ging de school dicht om 22.00uur stond hij er weer om nog wat dingen op te hangen of te monteren en kwam hij 3 uur later in de nacht pas weer thuis).
Maar de gym is mooier dan ooit en ik ben zo trots als een pauw als ik de jongens zie trainen, Bennie met zijn talentvolle pupil Rogier Nijhuis, Sammy en Stefan elke week vanuit Rotjeknor en nog vele andere die slim als ze zijn genieten van de mooie gym! Maar de Grand opening gaat nog komen!

Zijn al weer zoveel dingen in de afgelopen maand gebeurt dat ik toch maar weer in vogelvlucht de gebeurtenissen voorbij laat gaan hier.
Om maar gelijk met 1 mei te beginnen. Door Marc Duncan was het plan opgevat om Allistair Overeem, Martijn de Jong en mijzelf een gecombineerde seminair te laten geven in Culemborg. Ondanks de korte aankondiging, het mooie weer en de dag na koninginnendag een behoorlijke opkomst van serieuze atleten die een geslaagde training kregen voorgeschoteld door ons drieen. En niet te vergeten Kamran die mij persoonlijk assisteerde. Een training die in de toekomst zeker herhaald gaat worden!

Een week later was het de beurt aan de Body Fit worstelaars om hun krachten te meten op het jaarlijks terugkerende Grenslanden toernooi in Landgraaf. De jongens presteerden boven verwachting en wisten in totaal 3 medailleplaatsen af te dwingen. Wat er op neer kwam dat Body Fit als sterkste Nederlandse ploeg aanwezig was... Met name Raymond Baumann (KO man onder het touwman, hehehe) en Zviad Bidzishvili wisten bij de zwaargewichten een gouden medaille te behalen (Raymond in de Griekse stijl en Zviad bij het vrije stijl). Jordan Radev, die ook meedeed, was zeker voor het goud gegaan ware het niet dat hij in zijn halve finale partij tegen een Duitser een dusdanig zware enkelblessure opliep zodat hij verder op moest geven... Kamran was de winning coach en ik kon er helaas niet bij zijn omdat ik gekozen had voor onze golden gloves boksers Barry en Danny die op dezelfde dag in Nieuwegein aan de bak moesten...

De boksers moesten dus tijdens de Golden gloves kampioenschappen aantreden. Ik word nog gek als ik aan die fokking jury denk, wat een waardeloze toestand bij het amateurboksen, bah... Lijkt de jury van het Eurovisiesongfestival wel, pure vriendjespolitiek en onkunde. Ga nog net geen namen noemen meneer "dikmans en je vrouw", maar wat deze twee echtelieden als jurylid nu weer flikten was ongelofelijk... Danny Smit domineerde zijn tegenstander 3 ronden lang en is zelf geen 1 maar dan ook geen 1 keer in zijn gezicht geraakt. Wel had hij een beurse arm na afloop maar so what. De tegenstander feliciteert Danny na afloop, maar groot is de hilariteit en woede daarna als tegenstander nog winnaar wordt gemaakt ook. Walgelijke vertoning van juryleden die de sport op deze manier kapot maken. Sorry mensen maar moest dit toch even kwijt!
Onze Barry verloor na een goede partij in de halve finales en kon de dag erop zijn 18e verjaardag vieren in de Arena tegelijkertijd met Ajax’ 29e landstitel

Joval was trouwens ook weer in Amsterdam na 2 maanden New York. Daar had hij op 12 juni uit hopen te komen tegen Jermaine Taylor, maar dit zal ook niet doorgaan. Raymond zal nu op 11 juli voor de tweede keer in zijn carriere uitkomen tegen de Australier Sam Soliman. Drie jaar terug versloeg Ray deze onorthodoxe bokser na een spannend gevecht op punten. Winnaar van deze partij mag zich dan op gaan maken voor een groot titelgevecht...
Fijn ook dat Raymond op de drukbezochte boksavonden Jan en Coen direct bijsprong, “halleluja” Joval is gewoon een moordgozer met een missie en ik hoop als geen ander dat hij zal slagen. Mijn steun heeft ie in ieder geval!

Laatste deel over de perikelen rond team Aerts en met name Rene Rooze. De trainingen waren goed op dreef en ik was ook blij verrast dat Simon Rutz mij vroeg of Rene in wou vallen om in de Arena (20 mei its Showtime) tegen Dave Vader te vechten. De volgende dag belde ik Simon op met de mededeling dat Rene wel wou knokken tegen Dave en de afspraak voor de volgende dag werd snel gemaakt. Belt Simon een uurtje later weer op dat het team rondom Dave Vader niet akkoord ging met deze partij (Rene een stap te hoog). Dat was weer slikken en weer doorgaan dus, ja echt balen was dat weer!
Maar dan belt Rene me twee dagen later opgewonden op en meldt me dat hij de 22ste in Japan moet vechten. Ik zeg top! En vraag tegen wie? Hij zegt Josh Barnett! Ik zeg Oooh !!! dat wordt beulen ouwe,hahaha... Daarop laat Rene cynisch weten en vraagt hij zich af waarom ze hem pas 2 weken van tevoren inlichten. Alsof ze bang zijn dat het monster zich dan te goed kan voorbereiden. Ze zijn echt wel een beetje panisch voor die lange hoor, hehehe... Maar onder de noemer “niet geschoten altijd mis” werd de vertrekdatum voor Peter, Rene en mij op de 20ste gezet, de dag ook van de Amsterdam Arena...
De trainingen rond Rene werden direct opgevoert en aangepast. Op de pads met Harry Hoofd, afwisselend worstelen met mij en sparren met Peter. Ik heb behoorlijk wat knieën en ellebogen weg moeten tikken tijdens het sparren, maar dat maakte Rene scherp en mij beurs, hahaha...
Peter en Rene blijven trouwens in Japan tot en met de 6e juni waar Peter in een K1 gevecht zal uitkomen tegen Gary Goodridge... 

Om de sfeer te proeven ben ik toch nog even met Kimberly, die sinds de foto van ons in de vorige uitgave meer sjans heeft dan ooit, naar de weging van It’s Showtime geweest. Jammer genoeg kan ik er niet bij zijn door de voorbereiding op Japan, maar wat een zooitje toppers bij elkaar. Over toppers gesproken: ome Nico heeft zijn stekkie in de sportschool weer gevonden en Judoprominenten (olv. Herman Debrot) komen zich voorbereiden in de sportschool voor de komende Olympische spelen te Athene. Niet te vergeten mijn internetgappies Jeru, Maupie, Mendo en Wheelie die mij altijd steunen in wat ik doe! 
In de volgende column meer hierover en natuurlijk verslag van het K1/MMA Romanex evenement. Ook het ADCC toernooi, dat 29 mei in Arnhem gehouden werd met als deelnemer voor Kops in de -88 kg categorie Jordan, zal niet ontbreken!

It’s showtime en K1 Romanex zijn bij het verschijnen van deze uitgave allang geweest en ik zit nu een paar dagen voor deze topevenementen dit te schrijven. Ik ben nieuwsgierig om te weten hoe het allemaal gegaan is, tot de volgende keer!

Renzo, Bert Kops en Ralph Gracie